فرقه تصوّف یا صوفی گری

تصوّف از از فلسفه و عرفان هند و یونان گرفته شده است ، صوفیان بیشتر به دنبال ذکر گفتن وریاضت کشیدن و گرسنگی و خلوت گزینی وزهدانحرافی ودرون گرایانه هستند، که زرتشتیان هم آنرا داشته اند.

معنای اخلاص در تصوف یعنی ، خلوص نیت برای قطب یا رهبرشان و نه خلوصی و اخلاص عمل برای رضای خدا.

ابن عربی که از بزرگان تصوف وعرفان است می گوید:”هویت و ذات خداوندبه صورت عینی تجسم یافته و ظاهر شده ونیز به صورت تمام پدیده های عالم در آمده است!

قیصری که از مفسران گفتار ابن عربی است مینویسد:برای هرچیز چه جماد وماده، چه حیوان وگیاه و…حیات واراده وصفاتی است که این صفت از خصوصیات ذات الهی است .پس خداوند میتوان به صورت حیوان وغیره ظاهر شود![1]

مروری برعقاید برخی از شخصیت های صوفی :

اولین کسی که پس از وفات پیامبر زهد گرایی افراطی را پایه ریزی کرد حسن بصری بود.البته هیچ سند صحیحی وجود ندارد که اثبات کند حسن بصری در زمان پیامبر متولد شده باشد بلکه در منابع معتبر تاریخی بیان شده که حسن بصری در اواخر حکومت عمرابن الخطاب متولد شده است.[2]

حسن بصری مردم را از قیام علیه حجاج ابن یوسف خونریز باز میداشت[3].

حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام اورا برادر شیطان وسامری امت نام برده است. حسن بصری روزگار پنج تن از ائمه را درک کرده ولی نزد هیچکدام آنان نرفت.

ادامه مطلب